Jan van der Ploeg

Evenals Mr. June die de muur naast hem heeft beschilderd werkt ook Jan van der Ploeg in een geometrische niet-figuratieve stijl. Maar daar waar zijn buurman met vorm en verlopende kleurschakeringen nog diepte suggereert, is het werk van Van der Ploeg volledig tweedimensionaal. Het bestaat uit vijf banen in de kleuren zwart, gebroken wit en roodbruin en de gemiddelde toeschouwer zal zich afvragen wat er in hemelsnaam mee wordt bedoeld. De kunstenaar heeft daar echter een duidelijke en weloverwogen verklaring voor.

“Met mijn muurschilderingen laat ik me altijd leiden door de omgeving waarin ik werk. Dat is altijd het uitgangspunt en van daaruit werk ik verder; soms zoek ik harmonie met die omgeving, maar soms ook ga ik er de confrontatie mee aan en zoek ik naar contrasterende effecten. Toen mij werd gevraagd om de muur van het Dolfirama te beschilderen ben ik in de directe omgeving op onderzoek uit gegaan. Ik werd getroffen door de kleurstelling en het gebruikte patroon van de Boulevard Favauge, de Boulevard Barnaart en het betonnen muurtje dat de zeereep begrenst. De ontwerper heeft goed nagedacht over zowel het patroon als de gebruikte kleuren, daar ben ik van overtuigd. Het ritme waarmee het patroon verspringt is een soort visuele muziek en de gekozen kleuren doen de rest. Diezelfde kleuren zijn nu dus terug te vinden op de muur van het Dolfirama als een soort voorproefje op de boulevard.”

De totstandkoming van het kunstwerk ging overigens niet vanzelf. “Nee dat kan je zeggen. In de bakstenen muur zitten diepe voegen en met de kwasten en rollers waarmee ik altijd werk bleek het een heidens karwei om alles dekkend, strak en netjes te krijgen. Ik heb er letterlijk wakker van gelegen. Met speciaal tape is het uiteindelijk gelukt en ik ben zeer tevreden over het resultaat. Het mooie weer en het aroma van vers gebakken vis hebben bovendien veel goedgemaakt.”