TelmoMiel

Ondanks hun langdurige samenwerking onderscheiden Telmo en Miel zich van elkaar door een eigen stijl en voorkeur. Miel is iets melancholischer en de romanticus van de twee, terwijl Telmo graag wat lichtzinnigheid en prikkelende humor in zijn werk stopt. Wat ze wel met elkaar gemeen hebben is hun perfectionisme, voorliefde voor klassieke schilderkunst en fotorealisme. “Dat hebben we onszelf moeten leren, want daar werd op de academie geen of nauwelijks aandacht aan geschonken. Binnen onze samenwerking laten we elkaar trouwens volledig vrij en kijken vooraf zelfs niet meer naar elkaars schetsen”, aldus Miel Krutzman. De muurschilderingen van TelmoMiel kenmerken zich door fel kleurgebruik, fotorealistische elementen en dikwijls surrealistische composities. De twee verschillende stijlen smelten daarbij altijd samen tot een evenwichtig en schitterend geheel en voor buitenstaanders is het onmogelijk om aan te wijzen wie wat heeft geschilderd.

Werken jullie ook weleens apart? “Jazeker, meer dan voorheen. Tot tien jaar geleden maakten we ook samen schilderijen, maar we hebben steeds meer de behoefte om ook onafhankelijk van elkaar een weg te vinden. Dat begrijpen we gelukkig allebei en dus zet het onze samenwerking op geen enkele manier onder druk, integendeel. Bovendien willen we de reizen en avonturen die we samen als TelmoMiel beleven voorlopig absoluut niet missen.

Wat kan je vertellen over jullie werk op de muur van het Dolfirama? “Dat gaat over universele liefde en compassie en het is een idee dat ik al langer had en waar ik ook al schetsen van had gemaakt. Een jonge vrouw met overdadig veel kussens om zich heen, wordt van verschillende kanten door meerdere steunende armen en handen en ook door haarzelf troostend gestreeld en geknuffeld. De muur was in meerdere opzichten nogal uitdagend. Vooral de trap naar het Fenemaplein die er tegenaan zit geplakt compliceerde de zaak en binnen die beperkingen bleek dit idee zeer geschikt.”